ÌÓÊÌæ ÇÑÊÈÇØ ÈÇ ãÇ ÎÇäå  

موسیقی در استان سیستان و بلوچستان

از ویکی اطلس فرهنگی ایران

پرش به: ناوبری, جستجو

بلوچ‏ها به موسيقى تعلق خاطر شديدى دارند آنان با موسيقى متولد مى‏شوند، بيمارى‏هاى خود را با موسيقى درمان مى‏كنند و به هنگام مرگ نيز از موسيقى نيز جدايى ندارند. آنان سوزناكترين مراثى را نه با زبان شعر، بلكه با موسيقى مى‏سرايند. در قرون اخير موسيقى بلوچ دگرگون شده است و تا حدود زيادى تحت تأثير موسيقى پاكستان و هند قرار گرفته است.

موسيقى دانان در بلوچستان به نام‏هاى: لورى، لولى، لانگا، پهلوان و شاعر معروفند.

سازهاى متداول در سيستان و بلوچستان قيچك، تنبورگ، رباب، بانچو، نى (نل)، دهل، كوزه و دينبوك مى‏باشد.

محتویات

قيچك

نام ديگر آن سرود يا سروز است و در كشورهاى ديگر مانند فرانسه، چين و نروژ رواج دارد. قيچك يكى از سازهاى سنتى و اصيل بلوچ است و در نواحى مختلف سيستان و بلوچستان ترانه‏هاى محلى را با آن اجرا مى‏كنند، قيچك را معمولاً در بلوچستان مى‏سازند ولى قيچك‏هاى خوش نوا را از هندوستان تهيه مى‏كنند.

تنبورگ

شباهت زيادى به سه تار دارد و در گذشته تنبورگ نوازان را «پهلوان» مى‏ناميدند ولى امروز به «تنبورگى» يا «جنگى» مشهور هستند.

رباب

كه به آن هجده تار نيز مى‏گويند از نظر ظاهر شباهت زيادى به سى تار هندى دارد. طريقه نواختن و گرفتن آن همانند تنبورگ است.

بانچو

داراى صداى رسا و شلوغ است. نواختن اين ساز در منطقه سند پاكستان رواج فراوانى دارد و زادگاه آن را نيز پاكستان دانسته‏اند كه از آنجا به بلوچستان آورده شده است.

نى (نل)

از چوب نى ساخته مى‏شود و نوازنده آن را نيز نلى مى‏گويند.

دهل

يا دروكل همانند طبل است كه از دو طرف نواخته مى‏شود. در سيستان و بلوچستان دهل فقط در مراسم خاص مانند اجراى برخى از رقص‏هاى نواخته مى‏شود.


منابع