ÌÓÊÌæ ÇÑÊÈÇØ ÈÇ ãÇ ÎÇäå  

زبان و گویش مردم استان خوزستان

از ویکی اطلس فرهنگی ایران

(تفاوت بین نسخه‌ها)
پرش به: ناوبری, جستجو
جز (۱ نسخه)
 
(یک ویرایش میانی توسط یک کاربر نشان داده نشده‌است)
سطر ۱: سطر ۱:
 +
قديمى‏ترين زبان اهالى اين استان زبان انزانى يا شوشى بوده كه به عقيده دمرگان در سه هزار سال قبل از ميلاد متروك شد و پس از آن زبان سومرى و زبان سامى در اينجا رواج يافت.
  
 +
زبان خوزى در زمان هخامنشى اهميت و رواج كامل داشته و اين زبان تا زمان سقوط خوزستان به دست اعراب، زبان رسمى مردم خوزستان بوده، و همين زبان است كه مقدسى، جغرافى نگار سده 4 ه .ق از آن نام برده است.
 +
 +
در حال حاضر مردم خوزستان با لهجه‏ هاى مخصوصى محلى مانند دزفولى، شوشترى، بهبهانى، رومزى (رامهرمزى)، آبادانى و زبان عربى تكلم مى‏كنند.
 +
 +
در استان خوزستان زبان فارسى، عربى، تركى و كرد و لرى وجود دارد.
 +
 +
مردم اهواز فارسى و عربى صحبت مى‏كنند.
 +
 +
اهالى انديمشك فارسى زبان هستند.
 +
 +
زبان مردم خرمشهر و آبادان عربى است و به زبان فارسى نيز آشنايى دارند.
 +
 +
مردم دزفول به زبان فارسى لرى تكلم مى‏نمايند.
 +
 +
مردم بهبهان با گويش فارسى ميانه و فارسى لرى سخن مى‏گويند.
 +
 +
مردم شايگان عربند و اين منطقه از مهمترين مناطق عرب‏نشين خوزستان است.
 +
 +
زبان مردم شوشتر فارسى درى و فارسى محلى (لهجه شوشترى) است.
 +
 +
در شوشتر اتراك نيز ساكن هستند كه تا حدودى لر شده‏اند.
 +
 +
مردم طايفه لركى خوزستان به زبان تركى و فارسى شكسته تكلم مى‏نمايند.
 +
 +
افراد طايفه عمله در خوزستان لر هستند.
 +
 +
زبان مردم ايل افشار خوزستان تركى است.
 +
 +
نمونه‏هايى از زبان شوشترى
 +
 +
اَسارَه: ستاره اِساهِل: سزاوار
 +
 +
اِغذَه: اينقدر بِختَر: بهتر
 +
 +
پاپتى: پا برهنه چرقو: چركين
 +
 +
نيمبول: ليمو خُهار: خواهر
 +
 +
نمونه‏هايى از زبان عربى خوزستان
 +
 +
انطك قدم: قدم مى‏زنيم ايطك جوش: جوش مى‏زند
 +
 +
ايكض كشيت: كشتى مى‏گيرد سوّى يادداشت: يادداشت كرد
 +
 +
صار چبير: بزرگ شد
 +
 +
نمونه‏هايى از زبان هنديجان
 +
 +
بيگ: عروس كُرتات: پسر عمو
 +
 +
خواهر ميره: خواهر شوهر غُره تُراق: رعد
 +
 +
تَشيه برق: برق لو: تخته
 +
 +
زيبق: جيوه لاخچه: شاخه
 +
 +
گلو: گربه مُشك: موش
 +
 +
كموتر: كبوتر
  
 
{{منابع}}
 
{{منابع}}
 
[[رده:زبان و گویش]]
 
[[رده:زبان و گویش]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۹ آذر ۱۳۹۱، ساعت ۱۸:۴۰

قديمى‏ترين زبان اهالى اين استان زبان انزانى يا شوشى بوده كه به عقيده دمرگان در سه هزار سال قبل از ميلاد متروك شد و پس از آن زبان سومرى و زبان سامى در اينجا رواج يافت.

زبان خوزى در زمان هخامنشى اهميت و رواج كامل داشته و اين زبان تا زمان سقوط خوزستان به دست اعراب، زبان رسمى مردم خوزستان بوده، و همين زبان است كه مقدسى، جغرافى نگار سده 4 ه .ق از آن نام برده است.

در حال حاضر مردم خوزستان با لهجه‏ هاى مخصوصى محلى مانند دزفولى، شوشترى، بهبهانى، رومزى (رامهرمزى)، آبادانى و زبان عربى تكلم مى‏كنند.

در استان خوزستان زبان فارسى، عربى، تركى و كرد و لرى وجود دارد.

مردم اهواز فارسى و عربى صحبت مى‏كنند.

اهالى انديمشك فارسى زبان هستند.

زبان مردم خرمشهر و آبادان عربى است و به زبان فارسى نيز آشنايى دارند.

مردم دزفول به زبان فارسى لرى تكلم مى‏نمايند.

مردم بهبهان با گويش فارسى ميانه و فارسى لرى سخن مى‏گويند.

مردم شايگان عربند و اين منطقه از مهمترين مناطق عرب‏نشين خوزستان است.

زبان مردم شوشتر فارسى درى و فارسى محلى (لهجه شوشترى) است.

در شوشتر اتراك نيز ساكن هستند كه تا حدودى لر شده‏اند.

مردم طايفه لركى خوزستان به زبان تركى و فارسى شكسته تكلم مى‏نمايند.

افراد طايفه عمله در خوزستان لر هستند.

زبان مردم ايل افشار خوزستان تركى است.

نمونه‏هايى از زبان شوشترى

اَسارَه: ستاره اِساهِل: سزاوار

اِغذَه: اينقدر بِختَر: بهتر

پاپتى: پا برهنه چرقو: چركين

نيمبول: ليمو خُهار: خواهر

نمونه‏هايى از زبان عربى خوزستان

انطك قدم: قدم مى‏زنيم ايطك جوش: جوش مى‏زند

ايكض كشيت: كشتى مى‏گيرد سوّى يادداشت: يادداشت كرد

صار چبير: بزرگ شد

نمونه‏هايى از زبان هنديجان

بيگ: عروس كُرتات: پسر عمو

خواهر ميره: خواهر شوهر غُره تُراق: رعد

تَشيه برق: برق لو: تخته

زيبق: جيوه لاخچه: شاخه

گلو: گربه مُشك: موش

كموتر: كبوتر


منابع